Bier was in de Gouden Eeuw in Nederland de volksdrank bij uitstek.
De drank werd gemaakt door ambachtelijke brouwers, die vaak waren aangesloten bij een gerespecteerd Gilde. In het rustieke Gelderse plaatsje Grol, het tegenwoordige Groenlo, ontwikkelden deze gildenbroeders met exclusieve recepturen en natuurlijke brouwtechnieken een goddelijk vocht. De naam van dit meesterlijke biertje: Grolsch, bijvoeglijke naamwoord van Grolle. De laatste maanden was het echter gedaan metde rust.

Kort na de introductie van de groene fles ontstond er onrust over het superdividend voor de aandeelhouders. De onrust ging over in een bijna-revolte toen de looneisen van de werkvloer niet werden ingewilligd. Voor het eerste sinds 1615, het stichtingsjaar van het bedrijf, dreigde er een heuse staking. De directie van Grolsch reageerde rustig op de dreigementen van de vakbonden en koos ervoor een compromis te brouwen. Partijen zetten het overleg voort, deden water bij de wijn en de oplossing was in een mum van tijd gevonden. Kon het Grolsch nu ineens wel of niet door de beugel? 

Lees verder het originele artikel (pdf).